An-2– to samolot wielozadaniowy zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Olega Antonowa. Ze względu na nieliczne jeszcze latające egzemplarze ANTKA, obecność takiego samolotu na pokazach lotniczych jest wysoce sporadyczna i okazjonalna.
Podczas Mazury AirShow 2025 zaprezentuje się i wywiezie skoczków ANTEK  z Białegostoku o znakach SP-AOU i pilotowany przez ojca i syna – Sokołowskich.
An-2  lub popularnie ANTEK  jest  a właściwie był największym produkowanym seryjnie jednosilnikowym dwupłatowcem na świecie. Ze względu na niezawodność, prostą konstrukcję i obsługę, łatwość pilotażu i konstrukcję dwupłatowca był porównywany do słynnego kukuruźnika – samolotu Po-2 z okresu II wojny światowej.
An-2. wykorzystywano  do przewozu ludzi, na lokalnych liniach pasażerskich, poczty, różnych ładunków, jako sanitarny, do prac agrolotniczych, do badań meteorologicznych i geofizycznych, w poszukiwaniu ławic ryb, do gaszenia pożarów leśnych, szkolenia skoczków spadochronowych i wielu innych zadań. Samolot mógł przewozić wszystko co można było załadować przez drzwi bagażowe i nie przekraczało masy 1500 kg.
Samolot zaplanowany do udziału w MAS 2025 został zbudowany w 1975 roku z przeznaczeniem do  realizacji zadań fotograficznych.
Największą liczbę samolotów wykorzystywano głównie w rolnictwie do nawożenia, ochrony upraw i defoliacji. W szczytowym okresie samoloty An-2 wykonywały rocznie prace agrolotnicze na obszarze 110 milionów hektarów. Używany na kilku kontynentach, doskonale spisywał się w różnych warunkach klimatycznych.
W siłach Zbrojnych wykorzystywano go do przewożenia ładunków i ludzi w niedostępne tereny, jako samolot dyspozycyjny, a przede wszystkim do szkolenia wojsk powietrznodesantowych lub  prowadzenia rozpoznania fotograficznego.
Dla rozpoznania fotograficznego montowano w ANTKU dwa lotnicze aparaty fotograficzne AFA-33/50 lub jeden AFA –33/75 i jeden 18/21.
Pewną ciekawostką jest informacja, że w 2020 roku podczas konfliktu wojennego w Górskim Karabachu siły azerskie przystosowały około 55 samolotów An-2 do misji typu SEAD w celu zniszczenia wyrzutni rakietowych S-300P.
Konstrukcja półskorupowa, wykonana z duraluminium w konfiguracji dwupłatowca. Skrzydła i stery w początkowym okresie produkcji kryte płótnem, w egzemplarzach późniejszych płócienne poszycie posiadał jedynie płat dolny. Zbiorniki paliwa w skrzydłach, podwozie stałe, z kółkiem ogonowym z możliwością wymiany na narty lub w wersji wodnej z pływakami.